It is currently Mon Apr 22, 2019 6:29 pm


All times are UTC




Post new topic Reply to topic  [ 10 posts ] 
Author Message
PostPosted: Wed Mar 20, 2019 9:55 am 
King of Batavia
User avatar

Joined: Fri Sep 07, 2012 1:14 pm
Posts: 359
Arkadius and Clara: A Royal Love Story

First chapter: The first meeting

Finally it was time, finally it happened, finally. After decades of decline, the Batavian nation has come back to life. After years of labor there is a government, the Batavian land is restored, there is a king on the throne. While the organ is being played, in a prelude before the Batavian State Hymn is sung, the newly crowned king had the opportunity to look around. There he saw many foreign guests, the emperor of Shireroth, the emperor of Natopia and, who is sitting next to him? A pretty woman with golden blonde hair, bright red lips, pearly white teeth, ... Then the organ starts the Batavian anthem: "O beautiful Batavia".

It seemed like centuries before the moment came when the guests came to congratulate the king one by one. Finally the emperor of Natopia came with the beautiful woman at his side. They were presented: "Nathan Anders Aharsi Waffel-Paine of Drak, Emperor of the Natopians, etc. etc. etc. and Clara Sundara Waffel-Paine, Princess of Natopia, Chancellor of Natopia, etc. etc.". The monarchs shook hands. "Thank you very much for your gift, this gets a prominent place in the palace. The presence of you and your beautiful sister here is certainly an invitation to engage in diplomatic relations between our countries. "He saw that Clara blushed after the words 'beautiful sister', but she thought it was hidden by her curtsy before the Batavian king . No matter how long it seemed to be before Clara was introduced to him, their meeting was already over so quickly.

---

Eindelijk was het zover, eindelijk is het gebeurd, eindelijk. Na decennia van verval, is de Bataafse natie weer tot leven gekomen. Na jaren van arbeid is er een regering, is het Bataafse land herstelt, zit er een koning op de troon. Terwijl het orgel wordt bespeeld, in een voorspel voordat de Bataafse Staatshymne wordt gezongen, had de net gekroonde koning even de gelegenheid om rond te kijken. Daar zag hij vele buitenlandse gasten, de keizer van Shireroth, de keizer van Natopia en, wie zit daar naast hem? Een knappe vrouw met goud blonde haren, felrode lippen, parelwitte tanden, … Dan zet het orgel in voor de Bataafse Staathymne: “O prachtig Batavië”.

Het leek wel eeuwen te duren voordat het moment kwam dat de gasten één voor één de koning kwamen feliciteren. Eindelijk kwam daar de keizer van Natopia met de prachtige vrouw aan zijn zijde. Ze werden voorgesteld: “Nathan Anders Aharsi Waffel-Paine of Drak, Keizer van de Natopianen, etc. etc. etc. en Clara Sundara Waffel-Paine, Prinses van Natopia, Kanselier van Natopia, etc. etc.”. De monarchen schudden elkaar de hand. “Heel erg bedankt voor uw geschenk, dit krijgt een prominente plaats in het paleis. De aanwezigheid van u en uw mooie zus hier is zeker een uitnodiging om diplomatieke betrekkingen aan te gaan tussen onze landen.” Hij zag dat Clara bloosde na de woorden ‘mooie zus’, maar ze dacht het te verbergen door haar reverence voor de Bataafse koning. Hoe lang het ook leek te duren voordat Clara aan hem werd voorgesteld, zo snel was hun ontmoeting al voorbij.


Top
Offline Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Fri Mar 29, 2019 8:11 am 
King of Batavia
User avatar

Joined: Fri Sep 07, 2012 1:14 pm
Posts: 359
Second chapter: Valentine

On the day after the coronation, Arkadius saw the news, a report of the media coverage of the coronation abroad. The coronation was broadcast live in Arcadia, Beneluccas, Kasterburg, Los Liberados, Jingdao, Natopia and Shireroth. Shortly some images of the coronation flashed, including an image of the emperor of Natopia and the princess. With the remote control Arkadius had the broadcast rewind and paused the moment the princess was on the screen. 'Yes', he thought, 'what a beautiful woman'.

That afternoon ministers got a little nervous for their first meeting with the king. The agenda for the coming time was discussed, but the king was distracted at the time he looked at that agenda. He thought: "It is almost 14 Sprokkelmaand, it is almost Valentine's Day." It is the foreign minister who noticed that the king was a bit distracted while the other ministers were discussing budgets for infrastructure and repair work. At the end of the meeting, the ministers left the king's office, but the Minister of Foreign Affairs was still behind. As the doors of the office close, the men discuss foreign relations.

A few days later, Arkadius sits at the crackling fire. An empty piece of paper is lying next to him and a pencil in his hand. The fire digests some crumpled paper, which Arkadius has already thrown into the fire. Then Arkadius begins to write again: "To the lovely Clara".

A clock struck and although he was not completely satisfied, he copied the text on a new piece of paper and with his dip pen. He folds the paper and places a wax stamp on the closure. A knock on the door and opens a lackey says: "Your Majesty, Mr. Tazelaar". James Tazelaar enters the room and salutes the king. Arkadius says to him: "You know what your mission is?". "Yes, Your Majesty." "Well, here is the letter and I wish good luck".

James has a long journey ahead. But the first part is easy. The letter has been neatly put in an envelope and put in his inside pocket. By plane to Arcadia, that is the easy part of his journey. From there by boat to Natopia. Regular scheduled flights or boat connections are not yet between Batavia and Natopia, not even from Arcadia. The sea between Arcadia and Natopia was very turbulent that day, with threatening clouds. James could only keep his course, but he managed to arrive safely in Natopia.

Because James could not sail around the main continent, he had to go overland to Flaventia. This delayed him, so the letter did not arrive on time. James was very disappointed by his late arrival. At the palace of the Chancellor of Natopia arrived, it was not so easy to hand the letter to the princess.


---


Op de dag na de kroning zag Arkadius op het nieuws, een reportage van de mediaverslaggeving van de kroning in het buitenland. In Arcadia, Beneluccas, Kasterburg, Los Liberados, Jingdao, Natopia en Shireroth is de kroning live uitgezonden. Kort flitste wat beelden voorbij van de kroning, waaronder een beeld van de keizer van Natopia en de prinses. Met de afstandsbediening liet Arkadius de uitzending terugspoelen en pauzeerde op het moment dat de prinses in beeld was. ‘Ja’, dacht hij, ‘wat een mooie vrouw’.

Die middag kwamen de ministers wat nerveus binnen, voor hun eerste overleg met de koning. De agenda voor de komende tijd werd besproken, maar de koning was afgeleid op het moment dat hij naar die agenda keek. Hij dacht: ‘Het is bijna 14 Sprokkelmaand, het is bijna Valentijnsdag’. Het is de minister van Buitenlandse Zaken die opviel dat de Koning wat afgeleid was, terwijl de andere ministers discussieerden over budgetten voor infrastructuur en herstelwerkzaamheden. Aan het eind van het overleg, verlaten de ministers het kantoor van de Koning, maar de minister van Buitenlandse Zaken blijft nog achter. Terwijl de deuren van het kantoor sluiten, bespreken de mannen de buitenlandse relaties.

Een paar dagen later, zit Arkadius bij het knisperende haardvuur. Een leeg stuk papier ligt naast hem en een potlood in zijn hand. Het vuur verteert enkele proppen papier, die Arkadius al in het vuur gegooid heeft. Dan begint Arkadius opnieuw te schrijven: “To the lovely Clara”.

Een klok sloeg en hoewel hij nog niet helemaal tevreden was, schreef hij de tekst over op een nieuw stuk papier en met zijn kroontjespen. Hij vouwt het papier dicht en plaatst een was stempel op de sluiting. Op de deur wordt geklopt en gaat open, een lakei zegt: “Uwe Majesteit, meneer Tazelaar”. James Tazelaar betreedt de ruimte en salueert de Koning. Arkadius zegt tegen hem: “U weet wat uw missie is?”. “Ja, Uwe Majesteit”. “Goed, hier is de brief en ik wens veel succes”.

James heeft een lange reis in het vooruitzicht. Maar het eerste deel is makkelijk. De brief heeft hij netjes in een envelop gedaan en in zijn binnenzak gestoken. Per vliegtuig naar Arcadia, dat is het gemakkelijke deel van zijn reis. Vandaaruit per boot naar Natopia. Reguliere lijnvluchten of bootverbindingen zijn er nog niet tussen Batavia en Natopia, zelfs niet vanuit Arcadia. De zee tussen Arcadia en Natopia was juist die dag zeer onstuimig, met dreigende wolken. James kon nog maar net koers houden, maar het lukte hem om veilig aan te komen in Natopia.

Doordat James niet rondom het hoofdcontinent kon varen, moest hij over land naar Flaventia. Dit vertraagde hem, waardoor de brief niet op tijd aankwam. James baalde erg van zijn verlate aankomst. Bij het paleis van de kanselier van Natopia aangekomen, was het nog niet zo gemakkelijk om de brief aan de prinses te overhandigen.


Top
Offline Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Mon Apr 01, 2019 7:51 am 
King of Batavia
User avatar

Joined: Fri Sep 07, 2012 1:14 pm
Posts: 359
Third chapter: We’ll meet again

She looked forward to it for weeks. The visit to Batavia. She had already read a lot about the Batavians and had great admiration about the recent revival of the Batavian kingdom. She had even practiced a few words of Batavian: "Goedemorgen" and "Dank u wel".

Completely in accordance with the safety protocol, she was not on the same plane as her brother, the emperor of Natopia. She did not like the fact that she had to travel separately, but she could spend her time with useful reading. Once in ‘s Koningenwaarde, she looked her eyes out. While the column cars were raging through the city, the newly restored buildings seemed to slip past. The pale yellow stones in the façades shone in the winter sun. In the hotel, specially designed for dignitaries, she met her brother and also the emperor of Shireroth.

The next day was the coronation day. For her started that day early, to have enough time for dressing and making up. And neatly on time she accompanied her brother in the special limousine to the Cathedral of ‘s Koningenwaarde. In the hotel and in the limousine screens were available to follow the festivities elsewhere in the city and in Batavia. As they almost arrived at the cathedral, she saw that the future king came from the Huys te Vredebregt and stepped into the waiting carriage.

She and her brother stepped out and entered the cathedral. There they were neatly escorted and pointed to the reserved place. Not much later the Emperor of Shireroth moved into the bank before them. The cathedral was impressively beautifully decorated. Not only the flags and flowers on the occasion of the coronation, but also the architecture. The organ played cheerful music and the cheering swelled to the arrival of the future king.

Like everyone, she stands up when the future king comes into the cathedral. When she can finally see him, she sees a decisive man, a worthy king, a handsome man. She was shocked by her thought, a handsome man ...

She enjoys the whole ceremony. The dignified music, the solemn words and the enthusiasm among the Batavians. When the crowned king has left the cathedral, the honoured guests are escorted to the Arkadiuplein. Clara knew that the square was named after Arkadius I of Batavia and the National Tattoo is held here annually. The city was full of enthusiasm about the newly crowned king. Jet fighters fly over, gunshots sound over the city and the [urlhttps://youtu.be/HRgB1xPwDJk]bells ring[/url].

There are tribunes in the square, also for the dignitaries. And when the crowned king has arrived, beautiful music is performed. Her personal favourite is the song "This land of ours". The Batavians are so happy and grateful that their country has been restored. She had already noticed that the Batavians particularly welcome the Emperor of Shireroth. When the last song sounds, she sings softly: "We'll meet again".

---

Al weken zag ze ernaar uit. Het bezoek aan Batavia. Ze had al veel gelezen over de Bataven en had enorme bewondering over de recente heropleving van het Bataafse koninkrijk. Ze had zelfs een paar woorden Bataafs geoefend: “Goedemorgen” en “Dank u wel”.

Geheel conform het veiligheidsprotocol zat ze niet in hetzelfde vliegtuig als haar broer, de keizer van Natopia. Dat gescheiden reizen vond ze maar niets, maar met wat leeswerk kon ze haar tijd nuttig besteden. Eenmaal in ’s Koningenwaarde keek ze haar ogen uit. Terwijl de colonne auto’s door de stad raasden, leken de pas gerestaureerde gebouwen voorbij te glijden. De lichtgele stenen in de gevels schitterden in de winterzon. In het hotel, speciaal ingericht voor hoogwaardigheidsbekleders, ontmoette zij haar broer en ook de keizer van Shireroth.

De volgende dag al was de kroningsdag. Voor haar startte die dag vroeg, om genoeg tijd te hebben voor het aankleden en opmaken. En netjes op tijd vergezelde zij haar broer in de speciale limousine naar de Kathedraal van ’s Koningenwaarde. In het hotel en in de limousine waren beeldschermen beschikbaar om de festiviteiten elders in de stad en in Batavië te volgen. Terwijl zij bijna aankwamen bij de kathedraal, zag ze dat de aanstaande koning uit het Huys te Vredebregt kwam en in de klaarstaande koets te stappen.

Zij en haar broer stapten uit en gingen de kathedraal binnen. Daar werden zij netjes begeleid en op de voor hun gereserveerde plaats gewezen. Niet veel later schoof de keizer van Shireroth in de bank voor hun. De kathedraal was indrukwekkend mooi gedecoreerd. Niet alleen de vlaggen en bloemen ter gelegenheid van de kroning, maar ook de architectuur. Het orgel speelde vrolijke muziek en zwol het gejuich aan op het arriveren van de aanstaande koning.

Net als iedereen, staat zij op als de aanstaande koning de kathedraal binnenkomt. Als zij hem eindelijk kan zien, dan ziet zij een daadkrachtige man, een waardige koning, een knappe man. Ze schrok van haar gedachte, een knappe man…

Ze geniet van de hele ceremonie. De waardige muziek, de plechtige woorden en het enthousiasme onder de Bataven. Wanneer de gekroonde koning de kathedraal heeft verlaten, worden de hooggeëerde gasten begeleid naar het Arkadiusplein. Hiervan wist Clara dat het plein was vernoemd naar Arkadius I van Batavia en de Nationale Taptoe wordt hier jaarlijks gehouden. De stad was vol enthousiasme over de net gekroonde koning. Straaljagers vliegen over, kanonschoten klinken over de stad en de klokken luiden.

Op het plein staan tribunes opgesteld, ook voor de hoogwaardigheidsbekleders. En wanneer de gekroonde koning is gearriveerd, wordt prachtige muziek ten gehore gebracht. Haar persoonlijke favoriet is het lied “This land of ours”. De Bataven zijn zo gelukkig en dankbaar dat hun land weer hersteld is. Het was haar al opgevallen dat de Bataven de keizer van Shireroth in het bijzonder toejuichen. Wanneer het laatste lied klinkt, dan zingt ze zachtjes mee: “We’ll meet again”.


Top
Offline Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Wed Apr 03, 2019 1:08 pm 
King of Batavia
User avatar

Joined: Fri Sep 07, 2012 1:14 pm
Posts: 359
Fourth chapter: destiny

A few days later, at home in Natopia, she walked through the Imperial Chancellery and entered the central hall. There were a few servants busy in discussion, she just heard the words "Batavian agent". She asks the servants what is going on, and after some hesitation they told her that a certain James Tazelaar had arrived, a Batavian agent, with a letter to the chancellor. She thinks for a moment and decides to speak to the agent. A moment later the agent came in under the guidance of security and at her nod he introduced himself: "James, James Tazelaar. I have a letter from His Majesty the King of Batavia for you." Then the agent passes to the letter.

She hesitates a bit, but accepts the letter. She sees the seal of the Batavian king and thinks of Arkadius. Curiously, she breaks the seal, opens the letter and reads:

“To the lovely Clara,

I can remember well the first time I saw you. You sat next to brother, while my coronation took place. From all the splendour on that day, you glittered above everything. My heart melted when you blushed after my compliment about your beauty.

When I heard your name, I thought, your name is sweeter than anyone who has the same name.

Dreaming of you makes me realize, I think: I love you.

Yours,
Arkadius”


Her heart begins to pound harder, turns away from the agent and the security guards. She presses the letter against her heart and thinks, 'How special'. Since the coronation ceremony she often remembered Batavia, the music and the Batavian king. The decisive man, a handsome man. Then she walks to her desk, takes a piece of paper and writes:

“Dearest Arkadius,

I am flattered and surprised by this attention. I was quite enamored of you when I saw you at your coronation. I would be delighted to spend more time with you and see where fate may lead us.

Yours,
Clara”


Fold the paper closed and put a wax stamp on the letter. This she gives to James Tazelaar and says: "Bring this letter to your king". And she orders her officials to provide the agent with travel documents to travel to Batavia via Shireroth. That same afternoon, diplomats contacted the Batavian government and organize together that scheduled flights and ferry connections be set up between Arcadia, Batavia and Natopia.

---

Een paar dagen later, thuis in Natopia, liep ze door het Keizerlijke Kanselarij en betrad de centrale hal. Daar waren enkele bedienden druk in discussie, zij hoorde nog net de woorden “Batavian agent”. Ze vraagt aan de bedienden wat er aan de hand is, en zij vertelden na enig aarzelen, dat ene James Tazelaar was gearriveerd, een Batavian agent, met een brief voor de kanselier. Ze denkt even na en besluit om de agent toch te woord te staan. Even later kwam de agent onder begeleiding van de beveiliging binnen en op haar knikje stelde hij zich voor: “James, James Tazelaar. Ik heb een brief van Zijne Majesteit de Koning van Batavia voor u.” Daarop rijkt de agent de brief aan.

Ze aarzelt nog een beetje, maar neemt de brief aan. Ze ziet het zegel van de Bataafse koning en denkt aan Arkadius. Nieuwsgiering verbreekt zij het zegel, opent de brief en leest:

“To the lovely Clara,

I can remember well the first time I saw you. You sat next to brother, while my coronation took place. From all the splendour on that day, you glittered above everything. My heart melted when you blushed after my compliment about your beauty.

When I heard your name, I thought, your name is sweeter than anyone who has the same name.*

Dreaming of you makes me realize, I think: I love you.

Yours,
Arkadius”


Haar hart begint harder te bonzen, draait zich weg van de agent en de beveiligers. Ze drukt de brief tegen haar hart en denkt: ‘Wat bijzonder’. Sinds de kroningsceremonie dacht ze nog vaak aan Batavia, aan de muziek en aan de Bataafse koning. De daadkrachtige man, een knappe man. Dan loopt ze naar haar bureau, pakt een stuk papier en schrijft:

“Dearest Arkadius,

I am flattered and surprised by this attention. I was quite enamored of you when I saw you at your coronation. I would be delighted to spend more time with you and see where fate may lead us.

Yours,
Clara”


Vouwt het papier dicht en zet een was stempel op de brief. Deze geeft zij aan James Tazelaar en zegt: “Breng deze brief naar uw koning”. En beveelt zij haar ambtenaren om de agent te voorzien van reisdocumenten om via Shireroth naar Batavia te reizen. Nog diezelfde middag nemen diplomaten contact op met de Bataafse regering en organiseren zij samen dat er spoedig directe lijnvluchten en bootverbindingen komen tussen Arcadia, Batavia en Natopia.

(*This text is inspired by the song "Zelfs je naam is mooi" by Henk Westbroek.)


Top
Offline Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Fri Apr 05, 2019 6:40 pm 
King of Batavia
User avatar

Joined: Fri Sep 07, 2012 1:14 pm
Posts: 359
Fifth chapter: seven hours ahead

The king had just returned from Vinandy, after visiting his heritage: Château des Vinandy. James Tazelaar was brought directly to the king from Schapenheul Airport and he handed over the letter from Clara. After reading the letter he jumped up with joy, made a dance of joy and embraced a few lackeys. "She is flattered, she is flattered!"

The next day, the Foreign Minister came to the palace to discuss the state of affairs. He said that Natopian diplomats had arrived, but was actually surprised of their arrival. The king began to grinn at hearing about it and said to the minister: "I must confess to you, your king is hopelessly in love," telling the whole story of the correspondence with Clara and the journey of James Tazelaar. The minister started to shine and said: "What romantic!".

At the end of the afternoon, Arkadius began playing the piano. A footman came in hesitantly, with the earlier embrace in mind, and brought the king a document with the adapted time zones of Natopia. The king looked satisfied at the work of the Natopians. He counted the difference of time zones between Hazelwood and ‘s Koningenwaarde.

Then he got up and went on a ride with one of his classic sports cars. He devised a poem on the beach at Koningenbaai. He wrote it down and returned to the palace. On the radio he heard a vocal group singing and got an idea.

A few days later the vocal group came to audience and the king addressed them. They went on a journey, along with flowers and with a letter. They went to Natopia, on the first direct scheduled flight to Lindström.

Quote:
My dearest Clara,

My heart was so delighted to receive a letter from you. My lackeys did not know what they were experiencing when I was dancing with joy and embracing them with gladness. To express my joy, I started to play the piano and I write you a poem:

Your dainty lips are red,
with ruby's crimson overspread;
Your teeth are like a string of pearls;
Down your neck your clustering curls,
in gold hue vie with the sun, so bright,
and over your features dances light.

The twinkling stars enthroned above
are sisters to my dearest love.
We men should count it joy complete
to lay our service at her feet.
But oh what rapture is her kiss!
A forecast 'tis of heavenly bliss!


After my daily work, I drive to the beach to see the sunset in the west. Thinking of you, who lives seven hours ahead. In many ways I explore Micras, by sailboat, by plane and by classic car. This way I hope to also explore your country. Tasting the local cuisine and learning from the local traditions.

So, my beloved, my heart desires to meet you. To get to know you better. What are the things that you prefer to do? What music does your ear enjoy? And what do you like to eat?

Yours,
Arkadius


On the balcony of the palace the princess is listening, while a servant brings the flowers and letter to her. Although the Chancellor would never admit this to her staff, she was quite flattered by this show of affection and courtship. She wrote a handwritten letter to the Batavian king, thanking him for the gifts, and after applying a deep red lipstick, signed it with a kiss.

Image

---

De koning was net teruggekeerd uit Vinandy, na een bezoek aan zijn erfgoed: Château des Vinandy. James Tazelaar werd direct vanaf Luchthaven Schapenheul naar de koning gebracht en hij overhandigde de brief van Clara. Na het lezen van de brief springt hij op van vreugde, maakte een vreugdedans en omhelsden enkele lakeien. “She is flattered, she is flattered!”

De volgende dag kwam de minister van Buitenlandse Zaken naar het paleis om de status van zaken te bespreken. Hij vertelde dat er Natopiaanse diplomaten waren gearriveerd, maar was eigenlijk verrast van hun arriveren. De koning begon te grinniken bij het horen daarvan en zei tegen de minister: “Ik moet je wat bekennen, uw koning is hopeloos verliefd”, waarop hij het hele verhaal van de briefwisseling met Clara en de reis van James Tazelaar vertelde. De minister begon te stralen en zei: “Wat romantisch!”.

Aan het eind van de middag begon Arkadius op de piano te spelen. Een lakei kwam aarzelend binnen, met de eerdere omhelzing in gedachte, en bracht de koning een document met de aangepaste tijdzones van Natopia. De koning keek tevreden naar het werk van de Natopianen. Hij telde het verschil van tijdzones tussen Hazelwood en ’s Koningenwaarde.

Vervolgens stond hij op en ging met één van zijn klassieke sportauto’s een ritje maken. Aan de strand van Koningenbaai bedacht hij een gedicht. Dat schreef hij op en keerde terug naar het paleis. Op de radio hoorde hij een zanggroep zingen en kreeg een idee.

Een paar dagen later kwam de zanggroep op audiëntie en de koning sprak hun toe. Zij gingen op reis, samen met bloemen en met een brief. Zij gingen naar Natopia, op de eerste directe lijnvlucht naar Lindström.

Quote:
My dearest Clara,

My heart was so delighted to receive a letter from you. My lackeys did not know what they were experiencing when I was dancing with joy and embracing them with gladness. To express my joy, I started to play the piano and I write you a poem:

Your dainty lips are red,
with ruby's crimson overspread;
Your teeth are like a string of pearls;
Down your neck your clustering curls,
in gold hue vie with the sun, so bright,
and over your features dances light.

The twinkling stars enthroned above
are sisters to my dearest love.
We men should count it joy complete
to lay our service at her feet.
But oh what rapture is her kiss!
A forecast 'tis of heavenly bliss!


After my daily work, I drive to the beach to see the sunset in the west. Thinking of you, who lives seven hours ahead. In many ways I explore Micras, by sailboat, by plane and by classic car. This way I hope to also explore your country. Tasting the local cuisine and learning from the local traditions.

So, my beloved, my heart desires to meet you. To get to know you better. What are the things that you prefer to do? What music does your ear enjoy? And what do you like to eat?

Yours,
Arkadius


Op het balkon van het paleis staat de prinses de luisteren, terwijl een bediende de bloemen en brief naar haar brengt. Hoewel de kanselier dit nooit zou toegeven aan haar personeel, was ze behoorlijk gevleid door deze blijk van genegenheid en hofmakerij. Ze schreef een handgeschreven brief aan de Bataafse koning, bedankte hem voor de geschenken en tekende hem met een kus na het aanbrengen van een dieprode lippenstift.

Image


Top
Offline Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Wed Apr 10, 2019 9:44 am 
King of Batavia
User avatar

Joined: Fri Sep 07, 2012 1:14 pm
Posts: 359
Sixth chapter: A diptych

Gardens of Avalon

A few days later, the Chancellor arrived in Arcadia. She met with the king of Arcadia, Gustavus des Vinandy. The meeting mainly concerned business components, such as the trade rates, now that both countries operate direct scheduled flights and boat connections. After a light lunch, where she discovered that the king of Arcadia was a friendly man, Clara went for a walk in the Paradise Gardens of Avalon.

When she looked through the beautiful flowers and trees at the palace, she saw a man walking there. The man did not see her, but was busy talking to others. That man, she thought, that man.

Suddenly she awakens from her thoughts, she is startled when she notices that the brown eyes of that man stare at her, that man Arkadius. Arkadius has to laugh a little while Clara blushes. "May I" while Arkadius reaches out his hand, she takes his hand and lets her guide her to the pavilion in the middle of the garden. All kinds of fruit and treats are available there. Although Clara recognizes a lot, she is not familiar with the various prepared dishes. At first a bit rough, but the two of them started to talk better.

As they got to know each other better, Clara had various delicacies tasted from Arkadius. The lovers walked through the gardens, but after a while Arkadius discovered concern on Clara's face. "What is it, my love?" Clara opened her mouth, but hesitated. "My love ..." she put her hand on his cheek and a tear escaped from her eye. "You have conquered my heart ... can you also conquer the hearts of my people?" Arkadius rubbed the tear from Clara's cheek and said: "Everything, all that I should do, I will do. My love". Then they kiss each other.

A fitting palace

With a construction helmet on, the king stands on the edge of a construction pit. Noises from machines, hammers and saws rise from the construction site. The king holds up a large drawing, on which a map of a large palace is drawn. "What room is the mirror room?", the king asks the architect next to him. "Room 724 on the drawing, here," the architect points to the drawing. "The rooms are only numbered, because we do not have 1441 names for all rooms". "Clear," says the king.

The construction site is located to the north-west of the city 's Koningenwaarde, where a new palace is being built. A palace suitable for a princess. A future queen. "What is this?", The king asks the architect. "That," the architect replies, "is the zoo, your majesty." The king thinks for a moment and says: “Delete that, a butterfly garden is beautiful, but a zoo with elephants, peacocks and lions, that gives too much noise. I have this palace built to be able to escape from the noise of the city. Then no new noise has to come here. "

"I hope she likes it," says the king. The architect hesitates to answer and searches for words. The king turns and looks at the hesitant architect. Laughing, the king says: "Don't worry, she was enthusiastic about the impressions of the palace." After a while the architect had found his confidence again and asked the king: "How is the palace called, your majesty?" The king thinks for a moment, thinking of his loved one and said "Blanckenhof".

---

Tuinen van Avalon

Enkele dagen later is de kanselier gearriveerd in Arcadia. Zij heeft een ontmoeting gehad met de koning van Arcadia, Gustavus des Vinandy. Die ontmoeting betrof voornamelijk zakelijke onderdelen, zoals de handelstarieven, nu beide landen directe lijnvluchten en bootverbindingen onderhouden. Na een lichte lunch, waar zij ontdekte dat de koning van Arcadia een vriendelijke man was, ging Clara rondwandelen in de paradijselijke Tuinen van Avalon.

Toen ze tussen de prachtige bloemen en bomen door naar het paleis keek, zag ze daar een man lopen. Die man zag haar niet, maar was druk in gesprek met anderen. Die man, dacht ze, die man.

Plotseling ontwaakt ze uit haar gedachten, ze schrikt als ze merkt dat de bruine ogen van die man haar aanstaren, die man Arkadius. Arkadius moet wel een beetje grinniken, terwijl Clara bloost. “Mag ik”, terwijl Arkadius haar de hand reikt, ze pakt zijn hand en laat haar begeleiden naar het paviljoen in het midden van de tuin. Daar staan allerlei soort fruit en lekkernijen klaar. Hoewel Clara veel herkent, is zij niet bekend met de verschillende bereide gerechten. Eerst wat stroef, maar steeds beter begonnen die twee met elkaar te praten.

Terwijl zij elkaar beter leerden kennen, liet Clara verschillende lekkernijen proeven uit de handen van Arkadius. Gearmd liepen de verliefden door de tuinen, maar na een poosje ontdekte Arkadius bezorgdheid op het gezicht van Clara. “Wat is er, mijn lief?” Clara opende haar mond, maar aarzelde. “Mijn lief…”, ze legde haar hand op zijn wang en een traan ontsnapte uit haar oog. “U heeft mijn hart veroverd… kunt u ook de harten van mijn volk veroveren?” Arkadius wreef de traan van Clara’s wang en zei: “Alles, alles wat ik zou moeten doen, zal ik doen. Mijn lief”. Dan kussen ze elkaar.

Een passend paleis

Met een bouwhelm op staat de koning aan de rand van een bouwput. Geluiden van machines, hamers en zagen stijgen op uit de bouwput. De koning houdt een grote tekening omhoog, waarop een plattegrond van een groot paleis staat getekend. “Welke ruimte is de spiegelzaal?”, vraagt de koning aan de architect naast hem. “Ruimte 724 op de tekening, hier”, de architect wijst op de tekening. “De ruimten zijn alleen genummerd, omdat we geen 1441 namen hebben voor alle ruimten”. “Duidelijk”, zegt de koning.

De bouwplaats bevindt zich ten noordwesten van de stad ’s Koningenwaarde, waar een nieuw paleis wordt gebouwd. Een paleis passend bij een prinses. Een toekomstige koningin. “Wat is dit?”, vraagt de koning aan de architect. “Dat”, antwoordt de architect, “is de dierentuin, uwe majesteit”. De koning denkt even na en zegt: “Schrap dat, een vlindertuin is wel mooi, maar een dierentuin met olifanten, pauwen en leeuwen, dat geeft teveel herrie. Dit paleis laat ik bouwen om te kunnen ontsnappen uit de herrie van de stad. Dan moet hier geen nieuwe herrie komen.”

“Ik hoop dat ze het mooi vindt”, zegt de koning. De architect aarzelt om te antwoorden en zoekt naar woorden. De koning draait zich om en kijkt naar de weifelende architect. Lachend zegt de koning: “Wees niet ongerust, ze was enthousiast over de impressies van het paleis”. Na een poosje had de architect zijn zelfvertrouwen weer gevonden en vroeg de koning: “Hoe gaat het paleis heten, uwe majesteit?” De koning denkt even na, dacht aan zijn geliefde en zei: “Blanckenhof”.


Top
Offline Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Sat Apr 13, 2019 7:19 pm 
King of Batavia
User avatar

Joined: Fri Sep 07, 2012 1:14 pm
Posts: 359
Seventh Chapter: Thief of hearts

She drifts back and forth on the quay, the court ladies remind her of calmness. "He really comes, you don't have to be so nervous in the sight of everyone here," the court ladies waiting whisper to her. But she ignores those words and stares at the horizon. Then a ship appears there. A sailing ship with the sails full in the wind. Clara made a little joy dance, when she also recognized the flags on the ship. "He comes!".

Finally she is going to see her lover again, finally she can hug him again. Every day they write letters to each other, every day Clara receives flowers. Every day Clara is informed about Batavia and her king. Clara also has regular language lessons.

When the ship docked, she saw him standing. They were both so happy to see each other again, that he jumped on the quay and they embraced each other. "What have I missed you," said Clara. "Oh dear, how glad I am to see you," replied Arkadius. All the dignity of their two functions had been forgotten for a moment as they kissed each other. They laughed together when reality slowly returned. The people around them, the cameras. Realizing that their kiss can now be seen all over Micras, their love for each other is now public.

Together they walked to the harbour building, where they were just outside of the cameras. They could talk to each other for a moment. A security guard came in and reported that the car was ready. They smiled at each other and went outside again. An inflowed crowd cheered when they saw the couple in love come out of the harbour building. The cabriolet with driver could barely make it through the crowd who enthusiastically wanted to congratulate the couple around the car.

When the car finally arrived at the imperial palace, the couple in love were received by the emperor. The emperor was very happy to meet the king of Batavia and greeted him warmly. "Welcome to Natopia!" Said the emperor, after which he greeted his sister. Then they all walked to the sitting room, where a television was on and images of the kiss on the quay were repeated. Clara had to blush, but Nathan said: "And so the king of Batavia has conquered the hearts of the Natopians." Arkadius had to grin, but was speechless. "He is guilty of two offenses," it sounded from the corner of the room. The Emperor of Shireroth approached Arkadius, "one for stealing the heart of Clara and two for stealing the hearts of Natopia." Vidar stopped just before Arkadius's nose and they looked at each other. "You are right," replied Arkadius, "what are you going to do about it?" Vidar started to laugh, after which everyone in the room started to laugh.

At dinner the foursome toast to love. After dinner, Arkadius soon found a piano and started playing on it. Clara thought to tease Arkadius a little, and placed her hands in front of Arkadius's eyes. But when she saw that Arkadius had no music for him and so he could keep playing, which he did. Then she started tickling him, but that didn't bother him either. She put her hands to her side while her brother stood behind her watching what she will do next. Vidar poured whiskey and was surprised that the piano sounds now sounded irregular, he turned around and started to laugh. Clara kissed Arkadius and that distracted him from his piano playing. With a smile on her face, she takes a seat next to Arkadius and together they start playing.

---

Op de kade drentelt ze heen en weer, de hofdames manen haar tot kalmte. “Hij komt echt, u hoeft hier niet in het zicht van iedereen zo zenuwachtig te doen”, fluisteren de hofdames haar toe. Maar zij negeert die woorden en tuurt naar de horizon. Dan verschijnt daar een schip. Een zeilschip met de zeilen vol in de wind. Clara maakte een klein vreugdedansje, als zij ook de vlaggen op het schip herkent. “Hij komt!”.

Eindelijk gaat ze haar geliefde weer zien, eindelijk kan ze hem weer omhelzen. Elke dag schrijven ze brieven naar elkaar, elke dag ontvangt Clara bloemen. Elke dag laat Clara zich informeren over Batavië en haar koning. Daarbij heeft Clara regelmatig taallessen.

Toen het schip aanmeerde, zag ze hem staan. Zo blij waren zij beiden om elkaar weer te zien, dat hij op de kade sprong en ze elkaar omhelsden. “Wat heb ik jou gemist”, zei Clara. “Ach lieverd, wat ben ik blij om je te zien”, antwoordde Arkadius. Alle waardigheid van hun beider functies waren een moment vergeten, terwijl zij elkaar kussen. Ze lachten samen, toen langzaam de werkelijkheid terugkeerde. De mensen om hun heen, de camera’s. Beseffend dat hun kus nu over heel Micras te zien is, hun liefde voor elkaar nu openbaar is.

Samen liepen zij naar het havengebouw, waar zij even buiten het zich van de camera’s waren. Even konden ze met elkaar praten. Een bewaker kwam binnen en meldde dat de auto klaarstond. Ze lachten naar elkaar en gingen weer naar buiten. Een toegestroomde menigte juichten, toen zij het verliefde stel uit het havengebouw zagen komen. De cabriolet met chauffeur kon nauwelijks vooruitkomen door de menigte die enthousiast rondom de auto het stel wilde feliciteren.

Toen de auto uiteindelijk bij het keizerlijk paleis aankwam, werd het verliefde stel ontvangen door de keizer. De keizer was erg blij om de koning van Batavië te ontmoeten en begroette hem hartelijk. “Welkom in Natopia!” zei de keizer, waarna hij zijn zus begroette. Dan liepen ze allen naar de zitkamer, waar een televisie aanstond en beelden van de kus op de kade werden herhaald. Clara moest ervan blozen, maar Nathan zei: “En zo heeft de koning van Batavië de harten van de Natopianen veroverd”. Arkadius moest wel grijnzen, maar was sprakeloos. “Zo is hij schuldig aan twee strafbare feiten”, klonk het uit de hoek van de ruimte. De keizer van Shireroth liep Arkadius tegemoet, “één voor het stelen van het hart van Clara en twee voor het stelen van de harten van Natopia.” Vlak voor de neus van Arkadius bleef Vidar staan en zij keken elkaar aan. “U heeft gelijk”, antwoordde Arkadius, “wat gaat u eraan doen?”. Vidar begon te lachen, waarna iedereen in de ruimte begon te lachen.

Aan het diner toastte het viertal op de liefde. Na het diner had Arkadius al snel een piano gevonden en begon daarop te spelen. Clara dacht om Arkadius te beetje te plagen, en plaatste haar handen voor de ogen van Arkadius. Maar toen zag ze dat Arkadius geen bladmuziek voor zich had en dus hij kon gewoon doorspelen, wat hij ook deed. Toen begon ze hem te kietelen, maar dat deed hem ook niets. Ze zette haar handen in haar zijde, terwijl haar broer achter haar stond te kijken wat ze nu zal gaan doen. Vidar schonk whisky in en was verrast dat de pianoklanken nu onregelmatig klonken, hij draaide zich om en begon te lachen. Clara kuste Arkadius en dat leidde hem toch wel af van zijn pianospel. Met een lach op haar gezicht neemt ze plaats naast Arkadius en samen beginnen zij te spelen.


Top
Offline Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Sun Apr 14, 2019 7:00 am 
AHS (Ayreonist Horror Story)
User avatar

Joined: Sat Jul 08, 2017 9:46 pm
Posts: 899
(Aww....)

_________________
Ayreon IV
Kaiser of Shireroth
RIC


Top
Offline Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Tue Apr 16, 2019 7:03 am 
King of Batavia
User avatar

Joined: Fri Sep 07, 2012 1:14 pm
Posts: 359
Eighth chapter: Volare

The next morning Clara saw from her office that Arkadius was running in the gardens. A silver-gray convertible came around the corner, with Arkadius catching the unmistakable sound of the V8 engine. The car stopped at the bottom of the palace stairs, where Clara saw her brother descending the stairs. The driver gave the keys to the emperor, while Arkadius arrived at the car.

"What a beautiful car!" Arkadius told Nathan. "Yes, indeed, it is a beautiful car," Nathan responded. Clara came out when the men were admiring the V8 engine just under the hood. Nathan saw his sister descend the stairs and said to Arkadius: "Today you are leaving with this car". He waved the keys, but threw the keys towards Clara. She caught the keys, while Arkadius understood that he would not get behind the wheel. "Yes, today I'm going to show you around in Natopia, but ...", Clara said with a raised finger, "I'm driving."

After Arkadius had freshened up, the necessary things had been loaded into the car and Clara was sitting behind the wheel waiting for Arkadius with a thatched sun hat. Arkadius stepped in, tried to be as casual as possible, but was actually a little nervous because he wasn't behind the wheel himself. Clara grinned and hit the gas pedal. The gravel jumped behind the car and into the turns when Clara sent the car off the palace grounds. Together they were wearing sunglasses, hoping they would not be recognized. Clara enjoyed driving and managed to steer the car nicely over the winding roads. While Arkadius visibly enjoyed the beautiful landscape, the warm sunshine and the beautiful woman next to him.



The couple drank tea with a view of Borders Bay, took a walk between the ruins of Dracoheim and had a picnic in an open space in Hazelfire Forrest. In the old town of Oakham, the couple visited the market, testing each other for taste. "Do you like this?" Clara asked, holding a red dress in front of her. Arkadius lets the fabric slip through his hands, "the golden motifs are really beautiful". Clara smiled approvingly and thought, "I won't let you go." Arkadius saw the twinkle in her eyes and knew for sure, this woman will be my queen.

---

De volgende ochtend zag Clara vanuit haar werkkamer dat Arkadius in de tuinen aan het hardlopen was. Een zilvergrijze cabriolet kwam om de hoek rijden, waarbij Arkadius het onmiskenbare geluid van de V8-motor gelijk opviel. De auto stopte onderaan de trappen van het paleis, waarbij Clara zag dat haar broer de trappen afdaalde. De chauffeur gaf de sleutels aan de keizer, terwijl Arkadius bij de auto arriveerde.

“Wat een prachtige auto!”, zei Arkadius tegen Nathan. “Ja, inderdaad, het is een prachtige auto”, reageerde Nathan. Clara kwam naar buiten toen de mannen net onder de motorkap de V8-motor aan het bewonderen waren. Nathan zag zijn zus de trappen afdalen en zei tegen Arkadius: “Vandaag ga jij met deze auto weg”. Hij zwaaide met de sleutels, maar gooide de sleutels richting Clara. Zij ving de sleutels op, terwijl Arkadius begreep dat niet hij achter het stuur zou gaan plaatsnemen. “Ja, vandaag ga ik je rondleiden door Natopia, maar…”, zei Clara met een opgeheven vinger, “ik rij”.

Nadat Arkadius zich opgefrist had, waren de nodige spullen in de auto geladen en zat Clara met een rieten zonnehoed op achter het stuur op Arkadius te wachten. Arkadius stapte in, probeerde zo nonchalant mogelijk te zijn, maar was eigenlijk wat nerveus omdat hij niet zelf achter het stuur zat. Clara grijnsde en trapte op het gaspedaal. Het grind sprong op achter de auto en in de bochten, wanneer Clara de auto van het paleisterrein afstuurde. Samen zaten zij met een zonnebril op, in de hoop niet herkent te worden. Clara genoot van het rijden en wist de auto keurig over de bochtige wegen te sturen. Terwijl Arkadius zichtbaar genoot van het mooie landschap, de warme zonneschijn en de prachtige vrouw naast hem.



Het stel dronk de thee, met een vergezicht over Borders Bay, maakte een wandeling tussen de ruïnes van Dracoheim en picknickte op een open plek in Hazelfire Forrest. In de oude stad Oakham bezocht het stel de markt, waarbij ze elkaar testte op smaak. “Vind je dit mooi?”, vroeg Clara, terwijl zij een rode jurk voor zich hield. Arkadius laat de stof door zijn handen glijden, “de gouden motieven zijn echt mooi”. Clara glimlachte goedkeurend en dacht, ‘jou laat ik niet meer gaan’. Arkadius zag de twinkeling in haar ogen en wist het zeker, deze vrouw wordt mijn koningin.


Top
Offline Profile  
Reply with quote  
PostPosted: Mon Apr 22, 2019 9:37 am 
King of Batavia
User avatar

Joined: Fri Sep 07, 2012 1:14 pm
Posts: 359
Ninth chapter: Washed up

It had been a while since they were driving through Natopia, through Flaventia. Clara had come to Batavia, but Arkadius had restrained himself from picking her up from the plane. At her request, they had gone to the House of Commons to look at the proceedings in the hall from the royal gallery. To conceal their presence, the royal gallery was provided with net curtains. Clara was deeply impressed by the passionate working method of the chairman, to keep the members of various parties apart.


On the beach of Paravel, the waves did a competition to find out who is furthest on the beach. With bare feet in the sand, the king walks hand in hand with his beloved. "Then to think that even for me the proposal to the Emperor of Shireroth came as a surprise". The king listens to the voice of his lover, but not so well to what she says. He tries to hide his nerves, to focus his thoughts. While Clara talks, Arkadius already sees the first part of his plan. He stops walking, so Clara also stopped walking and looked questioningly at him. "Look over there," Arkadius said, pointing to the beach further on. Clara looks in the direction that Arkadius points and sees a wooden chest, half in the sand, as if it had been washed ashore.

Together they ran to the chest. "Wow," Clara said, "it looks like a treasure chest!" "Yes, it seems that way," Arkadius responds casually. Then Arkadius pretends that he cannot open the chest, whereupon Clara nervously wanders around the chest. Arkadius smiles secretly at Clara's wandering. He opens the chest and Clara looks curiously over Arkadius' shoulder. "Look," says Arkadius, "a picnic blanket." Slightly confused, Clara takes the blanket, while Arkadius takes the following from the chest. "A nice red wine and two glasses". Then Clara puts her hand in her side, and looks sternly at her lover. Arkadius looks at her and starts to grin and together they burst out laughing.

"Yes, yes," says Clara, as she spreads the blanket, grabs the glasses, and sits down on the blanket. Arkadius continues unpacking the chest, watching by his beloved. A neatly packed baguette, a knife and herb butter appear from the chest. "And that just happens to be on the beach," says Clara sarcastically. "You have to see this," says Arkadius, almost disappearing with his head into the chest. Clara stands up, apparently so quickly that she is just staggering but recovered herself. Arkadius has taken a small box from the chest and turns to Clara. He opens the small box on one knee and says to Clara: "My dear Clara, will you marry me?"

Surprised, excited, nervous and emotional appearance tears of joy in her eyes and she exclaims, "Yes!" When Arkadius gets up she hugs him, she says it again: "Yes! Yes, I really want to marry you ". Then they look at each other and Arkadius says: "I love you and ...". He does not get the chance to continue his sentence with an intimate kiss from Clara. After the kiss, Arkadius is unable to say a word, but recovers by removing the ring from the small box and sliding it around Clara's finger. "Fits exactly," says Arkadius. "How beautiful!" Clara said at the same time. They look at each other and start to smile. "Thank you, my dear," Clara says, looking at the ring.

While the sun disappears further and further behind the horizon, the two lovers enjoy the "washed up" wine and baguette with herb butter.

Image

---

Het was alweer een tijdje geleden dat ze samen door Natopia, door Flaventia, reden. Clara was naar Batavië gekomen, maar Arkadius had zich bedwongen om haar van het vliegtuig op te halen. Op haar verzoek waren ze langs het Lagerhuis gegaan, om daar vanaf de koninklijke galerij naar de handelingen in de zaal te kijken. Om hun aanwezigheid te verhullen, was de koninklijke galerij voorzien van vitrage. Clara was diep onder de indruk van de passievolle werkwijze van de voorzitter, om de leden van diverse partijen uiteen te houden.


Op het strand van Paravel deden de golven een wedstrijdje wie het verst het strand op komt. Met blote voeten in het zand loopt de koning hand in hand met zijn geliefde. “Dan nog te bedenken dat zelfs voor mij het aanzoek aan de keizer van Shireroth als verrassing is gekomen”. De koning luistert naar de stem van zijn geliefde, maar niet zo goed naar wat ze zegt. Hij probeert zijn zenuwen te verbergen, zijn gedachten te focussen. Terwijl Clara doorpraat, ziet Arkadius al het eerste deel van zijn plan. Hij stopt met lopen, waardoor Clara ook stopte met lopen en hem vragend aankeek. “Kijk daar eens”, zei Arkadius wijzend naar het strand verderop. Clara kijkt in de richting waarop Arkadius wijst en ziet een houten kist, half in het zand, alsof die was aangespoeld.

Samen renden zij naar de kist toe. “Wow”, zei Clara, “het lijkt wel een schatkist!”. “Ja, daar lijkt het wel op”, reageert Arkadius nonchalant. Dan doet Arkadius alsof hij de kist niet open krijgt, waarop Clara heel zenuwachtig rond de kist gaat drentelen. Stiekem glimlacht Arkadius om het drentelen van Clara. Hij opent de kist en nieuwgierig kijkt Clara mee over de schouder van Arkadius. “Kijk nou”, zegt Arkadius, “een picknickkleed”. Enigszins verwart pakt Clara het kleed aan, terwijl Arkadius het volgende uit de kist pakt. “Een mooi rood wijntje en twee glazen”. Dan zet Clara haar hand in haar zij, en kijkt streng naar haar geliefde. Arkadius kijkt haar aan en begint te grijnzen en samen barsten zij in lachen uit.

“Ja, ja”, zegt Clara, terwijl zij het kleed uitspreidt, de glazen aanpakt en plaatsneemt op het kleed. Arkadius gaat verder met het uitpakken van de kist, onder het toezien van zijn geliefde. Een keurig ingepakt stokbrood, een mes en kruidenboter verschijnen uit de kist. “En dat zomaar toevallig op het strand”, zegt Clara sarcastisch. “Dit moet je even zien hoor”, zegt Arkadius, terwijl hij bijna met zijn hoofd in de kist verdwijnt. Clara staat op, blijkbaar zo snel dat ze nog even wankelt maar zich toch hersteld. Arkadius heeft een klein doosje uit de kist gepakt en draait zich naar Clara. Op één knie opent hij het kleine doosje, en zegt tegen Clara: “Mijn lieve Clara, wil je met mij trouwen?”

Verrast, verheugd, nerveus en emotioneel verschijnen tranen van blijdschap in haar ogen en roept ze uit: “Ja!” Als Arkadius opstaat omhelst ze hem, zegt ze het nogmaals: “Ja! Ja, ik wil heel graag met je trouwen”. Dan kijken ze elkaar aan en Arkadius zegt: “Ik houd van jou en…”. Hij krijgt niet de kans om zijn zin te vervolgen door een innige kus van Clara. Na de kus weet Arkadius geen woord meer uit te brengen, maar herstelt zich door de ring uit het kleine doosje halen en om de vinger van Clara te schuiven. “Past precies”, zegt Arkadius. “Wat mooi!”, zei Clara tegelijkertijd. Ze kijken elkaar aan en beginnen te lachen. “Dank je, mijn lief”, zegt Clara terwijl ze naar de ring kijkt.

Terwijl de zon steeds verder achter de horizon verdwijnt, genieten de twee geliefden van de “aangespoelde” wijn en stokbrood met kruidenboter.

Image


Top
Offline Profile  
Reply with quote  
Display posts from previous:  Sort by  
Post new topic Reply to topic  [ 10 posts ]  Moderators: Arkadius des Vinandy, Jonas, (Batavia) Kabinet

All times are UTC


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest


You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot post attachments in this forum

Search for:
Jump to:  
Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group
Theme created StylerBB.net